Arx Corinium: İlk Tohum Raporu
Subay Günlüğü: Centurion Pontius
Bataklığın ortasına bir kale inşa etmek hiç de kolay bir iş değil. Ancak adamlarım ve ben, Arx Corinium'u inşa ederek bunu başardık. Bataklıkta geçirdiğimiz süre boyunca mücadele hiç dinmedi; böceklerin taşıdığı hastalıklarla ve Black Marsh'ın bataklık bölgelerinde yaşayan vahşi canlılarla savaşmak zorunda kaldık. Ancak İmparatorluk bu bölgede bir dayanak noktası elde etmek istiyordu ve biz de bunu sağladık.
Ne yazık ki bu satırları kaleme aldığım sırada, Albay Marianus'un emri üzerine silahlarımızı ve zırhlarımızı topladık. Şimdi geride bıraktığımız çalışmalarımızı terk etmeye hazırlanıyoruz. Albay, Arx Corinium'u ayakta tutmaya çalışırken her ay yaklaşık altı askerimizi kaybetmeye devam etmemizin “savaş çabalarına zarar verdiğini” belirtiyor.Kendisine katılıyorum. Ayrıca, bir buçuk yıldan uzun bir süre önce buraya geldiğimizde böyle bir sonla karşılaşacağımızı öngördüğümü de belirtmek isterim. Bunu Albay'a da söylemiştim, ancak kendisi projeye devam edilmesi emrini verdi. Bunları bir şikayet olarak değil, gerçeğin bir ifadesi olarak dile getiriyorum.
İnşaat süreci pek çok sorunla sekteye uğradı. Bataklık, her adımda ilerlememizi engelliyordu ve inşa ettiğimiz ilk temelin daha ilk ayın sonunda toprağa gömüleceği kısa sürede anlaşıldı. Yerimizi daha kuzeye taşıdığımızda ise son derece saldırgan bir Wamasu'yla karşılaştık. Onu bölgeden uzaklaştırmak bana on askerime mal oldu. Yaratıkla defalarca karşılaşmamızın ardından savaş büyücümüz Belisaro, ona Fırtına Ganakton adını verdi. Bu adı, yaratığın vücudundaki her delikten fışkıran yıldırım akımlarından esinlenerek koymuştu. (Ganakton, Orc kanı taşıdığı söylenen ve kendisinden nefret edilen bir teyzenin lakabıydı.)
Yoğun nem de bir başka düşmanımızdı. İnşaatın ilk aylarında, giydiğimiz plaka zırhlar terle dolu çelik fıçılara dönüşüyordu. Yönetmeliklere aykırı olsa da yaz boyunca askerlerime kumaş zırh giyme ayrıcalığı tanıdım. Diğer seçenek, sıcak çarpmasından ölmekti. Bir saldırıya uğramamız halinde bu durum bizi dezavantajlı duruma düşürebilirdi. Ancak Arx Corinium'a doğru yürüyen herhangi bir düşman, bize ulaşana kadar zaten yarı ölü hale gelirdi. Her halükarda böyle bir saldırı hiç gerçekleşmedi.
Savaş yine de yakamızı bırakmadı. Bu bataklıktaki her yaratık, irili ufaklı fark etmeksizin, yürüyen bir ölüm tuzağıydı. Bazı günler, yetişkin bir adamın başı büyüklüğündeki böceklerle iğnelerine karşı kılıçlarımızla savaşıyorduk. Diğer günlerde ise büyücülerimiz, kaleye dehşet saçmaya devam eden Fırtına Ganakton gibi yaratıklarla mücadele ediyordu. Ganakton, doğu surlarını tam on iki kez yerle bir etti. Ne yazık ki onun kafatasını şöminemin üzerindeki duvara asma zevkine asla erişemeyecek olmaktan dolayı üzgünüm. Ancak bu, sonunda buradan ayrılabileceğimiz anlamına geliyorsa Ganakton'un canını bağışlamaya seve seve razıyım.
Arx Corinium'un inşası için harcanan kaynakları ve insan gücünü göz önünde bulundurarak, geride bıraktığımız bir buçuk yılı değerlendirdiğimde, tüm bunlara değdiğini söyleyemem. Tekrar belirtmek isterim ki bu sözlerim bir şikayet değildir. Bana verilen emirler nedeniyle üstlerime karşı herhangi bir kırgınlık beslemiyorum. Bununla birlikte, bu projeye başlanmadan önce çeşitli uyarılarda bulunduğumu da belirtmek isterim. Arx Corinium'un inşasının İmparatorluk için neden felaketle sonuçlanabilecek bir girişim olduğuna inandığımı ayrıntılı biçimde açıklayan ve doğrudan üstüm olan Albay Marianus'a gönderdiğim mektupların kopyalarını da dosyaladım.
Bu sözlerimin ne benim, ne askerlerimin ne de Albay Marianus'un başarısızlığının ilanı olarak değerlendirilmesini istiyorum. Bu kararın verilmesinin Tribün Hilario'nun yetkisinde olduğunun tamamen farkındayım. Kendisine, yukarıda bahsettiğim mektupları okumasını tavsiye ediyorum. Mektupların varlığını zaten bildirdim ve onları, incelemek isteyen tüm subayların erişebilmesi için İmparatorluk Şehri'nin askeri arşivlerinde kullanıma sundum.
Orijinal Yazı
Resimleri sırasıyla seçerek orijinal yazıyı okuyabilirsiniz.
