Miss Marple'ın Son Maceraları - Agatha Christie | Kitap Yorumu

Agatha Christie’nin Miss Marple’ın Son Maceraları kitabı benim için tam anlamıyla çerezlik kitaplardandı yine. Kısa ve akıcı hikayeleriyle kolayca ilerlese de, Christie’nin klasik romanlarındaki derinlikli kurguyu ve zekice örülmüş çözümlemeleri burada pek bulamadım. Öykülerin çoğu oldukça basit kalıyor; hatta bazıları o kadar tanıdık ve klasik ki şaşırtmıyor bile. Dahası, Christie’den hiç beklemediğim şekilde, hiçbir açıklama sunulmayan ve neden-sonuç ilişkisi kurulmayan tamamen doğaüstü bir hikaye bile yer alıyor. Bu yönleriyle kitap, Miss Marple evrenine hoş bir uğrak olsa da yazarın ustalığını tam anlamıyla yansıtmadığını düşünüyorum.



Kitap Kapak

Kitap Yazarı: Agatha Christie

Kitabın Adı: Miss Marple'ın Son Maceraları

Orijinal Adı: Miss Marple's Final Cases

Yayımlanma Tarihi: 1979

Tür: Polisiye, Dedektif, Gizem

Yayınevi: Altın Kitaplar

Sayfa Sayısı: 174



Miss Marple’ın Son Maceraları, Agatha Christie’nin ölümünden sonra yayımlanan kısa öykü kitaplarından biri. İlk olarak 1979’da okurla buluşan bu eser, hem Miss Marple’ın yer aldığı hem de farklı karakterlerle ilerleyen toplam kısa öykülerden oluşuyor. Toplamda dokuz kısa öykü bulunuyor. Bunlar;
-Tapınak
-Tuhaf Bir Şaka
-Mezura Olayı
-Kahya Kadın
-Kusursuz Hizmetçi
-Miss Marple Bir Öykü Anlatıyor
-Terzinin Bebeği
-Karanlık Sularda
-Greenshaw's Folly

Kitapta çoğunlukla klasik Christie tarzını yansıtan basit ama keyifli polisiye öyküler yer alıyor. Miss Marple’ın zekasını küçük ipuçları üzerinden konuşturduğu hikayeler ağırlıkta olsa da, birkaç öykü dedektiflik çizgisinin dışına çıkarak daha “doğaüstü” bir ton taşıyor. Bu yönüyle koleksiyon, Christie külliyatı içinde hem tanıdık hem de biraz sürprizli bir yerde duruyor. Kitabın arka kapağı:



Kitaptaki öyküler arasında en çok dikkatimi çeken Tuhaf Bir Şaka oldu. Christie’nin kısa öykülerde zaman zaman başvurduğu o hafif alaycı, oyunbaz tonu burada çok net hissediliyordu. Hikayede bir miras meselesi üzerinden dönen küçük bir gizem var ve Miss Marple’ın, insanların karakter özelliklerinden yola çıkarak olayları çözme becerisi tam da olması gerektiği gibi parlıyor. Diğer öykülere kıyasla daha derli toplu, daha net bir kurguya sahip olması da onu ön plana çıkarıyor. Hem eğlenceli hem de Miss Marple’ın sezgisel zekasını güzel yansıtan bir öykü olduğu için koleksiyondaki favorilerimden biri oldu.


Kitaptaki en zayıf halka ise benim için Terzinin Bebeği oldu. Christie’nin normalde oldukça net ve mantığa dayalı ilerleyen kurgularına alışkın olduğum için, bu hikayedeki belirsizlikler beni fazlasıyla kopardı. Olaylar bir anda doğaüstü bir yön kazanıyor ve bu ton değişikliği ne açıklanıyor ne de tatmin edici bir sonuca bağlanıyor. Miss Marple’ın yer almadığı bu öykü, kitabın genel atmosferiyle de çok uyumlu değil. Dolayısıyla koleksiyon içinde en havada kalan, en az Christie dokunuşu barındıran hikaye olarak bende pek iz bırakmadı.


Okumalı mısınız? Eğer Agatha Christie’nin evrenini seviyor, özellikle de Miss Marple’ın sakin ama keskin zekasıyla çözdüğü küçük gizemlere düşkünseniz, Miss Marple’ın Son Maceraları keyifli bir ara okuması olabilir. Kısa öykülerden oluştuğu için fazla zaman ayırmadan tüketilebiliyor ve bazı hikayeler hala Christie’nin klasik tatlarını sunuyor. Ancak güçlü bir polisiye kurgu ya da sürükleyici bir ana hikaye arayanlar için hafif kalacaktır. Christie’ye ilk kez başlayacak olanlar için çok ideal bir giriş kitabı değil; daha çok yazarın sadık okurlarının “tamamlayıcı” niyetine okuyabileceği, eksikleri olsa da yine de hoş bir koleksiyon.

2 yorum:

  1. Bu yazar ne yazsa okurum sanırım ama evet çerezlik yazıyor ve öyküleri en azından benim için unutulmaya fazla açık oluyor. Yine de ince noktalara dokunan kurgularını ve alaycı havasını seviyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, eğlendirici ve düşündürücü kitaplar. Kafa yoruyor insan yani kim olabilir katil diye. Oyun gibi. Sonrasında unutuyoruz. :) Tüm kitaplarını okuyacağım ben de ki yarısından fazlasını okumuşum.
      Teşekkürler yorumun için... :)

      Sil

×